Lassen
Veel flensdocumentatie en normen verwijzen naar het type en de hoeveelheid lassen die een flens moet hebben. Het valt buiten de reikwijdte van deze cursus om lassen in detail te bespreken, aangezien het een complex onderwerp is, net als nabehandeling van lassen. Het is echter belangrijk om te weten dat alle lassen hun eigen voordelen en nadelen hebben, met name met betrekking tot toepasbaarheid, geschiktheid voor een specifieke toepassing en integriteit (de 'kwaliteit' en dus betrouwbaarheid van de las). Bovendien varieert de mogelijkheid om een las te testen met verschillende niet-destructieve onderzoek (NDO) technieken, afhankelijk van het type lasverbinding. Afhankelijk van de bedrijfsomstandigheden van een flens en de gebruikte normen, kan het vereist zijn dat de las wordt getest.
Las Types
De bovenstaande afbeelding toont verschillende lasverbindingen die worden gebruikt in de pijpleidingindustrie. Elk van de gangbare flenstypes zal in deze sectie worden besproken, met aanvullende informatie over hun bijbehorende lasverbindingstype en hoeveelheid. Bij het verwijzen naar flenzen zijn de meest voorkomende lasverbindingen de stuiklas en hoeklas, dus probeer het uiterlijk van deze lasverbindingstypes te onthouden.
Geniet je tot nu toe van dit artikel? Zorg er dan voor dat je onze Flens Grondbeginselen Videocursus bekijkt. De cursus bevat meer dan vijf uur aan videomateriaal, een 52 pagina's tellend geïllustreerd handboek (dit artikel is een uittreksel uit het handboek), een quiz, en je ontvangt een certificaat van voltooiing wanneer je de cursus afrondt. Veel plezier!
Niet-Destructieve Onderzoek (NDO)
Niet-destructieve onderzoek (NDO) stelt personeel in staat om de toestand van een materiaal te evalueren zonder het te beschadigen; het tegenovergestelde van niet-destructieve onderzoek is destructieve test, waarbij een materiaal wordt getest totdat het faalt. NDO staat ook bekend als niet-destructief onderzoek (NDO) of niet-destructieve inspectie (NDI).
Net als bij het onderwerp lassen, is het onderwerp NDO uitgebreid en valt het buiten de grenzen van dit materiaal. Het is echter belangrijk om de basis te begrijpen en een globaal overzicht te krijgen van wat NDO is, hoe het wordt gebruikt, waarom en de beperkingen ervan. De meest voorkomende NDO-technieken binnen de pijpleidinggerelateerde industrieën zijn:
- Visuele Inspectie (VI) – een visuele inspectie van het testmateriaal door gekwalificeerd personeel. De eenvoudigste en gemakkelijkste NDO-techniek.
- Ultrasoon (UT) – hoogfrequente geluidsgolven worden door het testmateriaal gestuurd om eventuele onvolkomenheden te identificeren; deze techniek wordt voornamelijk gebruikt voor oppervlakte-inspecties.
- Radiografie (RT) – gammastraling gaat door het testmateriaal en wordt aan de andere kant opgevangen met een ontvanger. De ontvanger geeft onvolkomenheden in het materiaal aan, evenals de materiaaldichtheid.
- Eddy Current (ET) – een elektrische stroom wordt door het testmateriaal gestuurd, wat resulteert in elektrische velden rond alle geleidende delen en geïnduceerde stromen in naburige geleidende delen. Onderzoek van de resulterende wervelstromen die tijdens deze elektromagnetische test worden gecreëerd, onthult eventuele defecten in het materiaal.
- Magnetisch Deeltjesonderzoek (MT) – het testmateriaal wordt aanvankelijk gemagnetiseerd, waarna magnetische ijzerdeeltjes over het oppervlak van het materiaal worden verspreid. Visueel onderzoek van de patronen gevormd door de ijzerdeeltjes stelt de kijker in staat om materiaalfouten te identificeren.
- Akoestische Emissie (AE) – de toestand van het testmateriaal wordt veranderd via belasting, temperatuur of druk, en gemeten op akoestische emissies. Akoestische emissies treden op als gevolg van de productie van spanningsgolven binnen het materiaal; deze golven worden vrijgegeven wanneer de toestand van het materiaal verandert. De resulterende akoestische golven worden gemeten en geanalyseerd om de toestand van het materiaal te bepalen.
- Vloeistof Penetrant (PT) – een NDO-techniek die wordt gebruikt om oppervlakteonvolkomenheden te vinden. Een kleurstof wordt over het oppervlak van het testmateriaal verspreid, mag 'inwerken', en wordt vervolgens van het oppervlak afgeveegd. Een ontwikkelaar wordt vervolgens op het oppervlak aangebracht, die eventuele kleurstof die in scheuren of onvolkomenheden in het oppervlak van het materiaal is gelekt, naar buiten trekt. Oppervlakteonvolkomenheden worden getoond door de contrasterende kleur van de kleurstof die door het ontwikkelingsmiddel naar buiten is getrokken.
- Hydrostatische Test (HT) – een afgesloten systeem of afgesloten vat wordt onder druk gezet tot een bepaalde druk, de druk binnen het systeem wordt gemeten, waarna een wachttijd volgt, bijvoorbeeld 30 minuten, om te zien of de druk in de loop van de tijd afneemt. Een drukvermindering duidt op lekkage; de snelheid van vermindering geeft de ernst/grootte van het lek aan. Typische hydrostatische tests vinden plaats bij 1,5 keer de ontwerpdruk of meer, hoewel dit varieert afhankelijk van wat nodig is om te voldoen aan relevante wetgeving en normen, enz.
Opmerking: Hydrostatische druktesten kunnen een ernstig gevaar vormen voor personeel als ze onjuist worden uitgevoerd. Getraind personeel en goedgekeurde procedures moeten altijd worden gebruikt bij het uitvoeren van een hydrostatische druktest.
Gerelateerde Online Technische Cursussen
Introductie tot Stoom, Ketels en Thermodynamica
Aanvullende Bronnen
https://en.wikipedia.org/wiki/Nondestructive_testing
https://en.wikipedia.org/wiki/Weld_neck_flange
https://www.flyability.com/ndt
https://www.asnt.org/MajorSiteSections/About/Introduction_to_Nondestructive_Testing.aspx
https://blog.projectmaterials.com/flanges/flange-types-piping